چرخه ی طبیعی و معیوب روابط

آدم ها معمولاً واقعیت ها رو به نفع خودشون تحریف می کنن. در این راستا بنا به علل روانی و بیولوژیکی مختلف (از جمله آسیب های دوران کودکی به علاوه ی کهن الگوهای رفتاری و ژنتیکی در جهت افزایش شانس بقا) همه ی ما به طور طبیعی بدی ها و آسیب ها رو خیلی بیشتر و پایدارتر تو ذهنمون نگه می داریم تا خوبی ها. زندگی مجموعه ای از چالش های خودخواسته و ناخواسته است و طبیعیه که هر کسی خیلی وقت ها شکست بخوره و ناامید بشه. برای کاستن از فشار شکست و بار سنگین مسئولیت، در تحلیل عوامل، تمام این بدی ها رو در نظرمون میاریم که شدت فشار رو رومون بیشتر می کنه. ما که هیچ کدوم در حوزه ی مواجهه با این چالش ها و شکست ها مهارت های لازم زندگی رو یاد نگرفته ایم، بعضاً با اتخاذ رویکرد مقابله ای هیجانی، برای تخلیه ی این فشارها دست به انجام کارهایی می زنیم که در درازمدت برای سلامت خودمون و روابط مضر هستند. این فشارها به دیگران هم منتقل می شه و اون ها هم طبیعتاً تلخی شکست ها، سختی ها و بدی هایی که از جانب ما بر اون ها روا داشته شده رو فراموش نخواهند کرد. تکرار مجموعه ی این عوامل در گذر زمان باعث کاهش اعتماد و سردی روابط می شه. این بی اعتمادی ها جلوی بهره برداری از فرصت های مختلف رو خواهند گرفت و در نتیجه موجب فشار بیشتر، رفتارهای مخرب تر و در نتیجه بی اعتمادی متقابل و بیشتر خواهند شد و این چرخه دائماً تکرار می شه تا کار به جایی می رسه که اون رابطه غیرقابل تحمل می شه.

خب چاره چیه؟
پیشنهادات ما:
گام برداشتن در مسیر خودشناسی، یادگیری مهارت های زندگی (از جمله نحوه برخورد با ناکامی و شکست، اضطراب، مدیریت خشم، استرس، سوگ و ...)، یادگیری اصول مذاکره و الفبای روابط سالم، تمرکز بیشتر بر جنبه های مثبت روابط و سپاسگذاری از دیگران، کاهش انتظارات و توقعات از زندگی و دیگران تا حد ممکن