گذر عمر و خیال راحتی

درست مثل بازی های کامپیوتری، هرچی تو زندگی جلوتر می ریم و به خصوص هرچی سن ما بیشتر می شه به همون نسبت هم زندگی برامون سخت تر می شه و این سختی در نهایت به حدی می رسه که دیگه دوام نمیاریم و می میریم.

تو بچگی هیچ مسئولیتی نداریم و همه چیز برامون فراهم می شه و تقریباً هیچ گونه درگیری فکری نداریم، تو نوجوانی و بلوغ یه سری دغدغه فکری بهمون اضافه می شه. تو جوونی علاوه بر دغدغه ها باید مسیر زندگیمونو مشخص کنیم، مسئولیت قبول کنیم، کار کنیم و مستقل بشیم. تو میانسالی باید علاوه بر این ها به خاطر حفظ و پیشرفت خانواده مون هم دائماً در تلاش و تکاپو باشیم. تو پیری هم که علاوه بر این ها بیماری و درد امان ما رو می بره و باید به فکر بازنشتگی و آماده ی از دست دادن و مردن باشیم.

همه ی این ها در حالی اتفاق می افته که شرایط سیاسی-اجتماعی دنیا ظاهراً هیچ وقت بهتر نمی شه. فقط یه سری اسباب بازی تکنولوژیک به زندگیمون اضافه می شن که اون ها هم پیامدهای مثبت و منفی خودشونو دارن.

ظاهراً دنیا مجال چندانی برای آروم گرفتن و راحتی به ما نمی ده. به علاوه، همین راحتی هم وقتی که از حد بگذره موجب ناراحتی می شه!

پس شاید بهتر باشه به جای این که با خیال باطل به دنبال راحتی و آسایش بگردیم، خودمونو اون قدر قوی و آبدیده کنیم که مشکلات و مصائب زندگی برامون کوچک تر و ساده تر بشن.

برچسبها: زندگی, بوشیدو