نقش موفقیت در افزایش اعتماد به نفس

نلسون ماندلا میگه "شهامت نبود ترس نیست بلکه غلبه بر اونه". وقتی برای اولین بار شروع به ساختن چیزی در مقیاس مولکولی کردم توهمات زیادی داشتم. راجع به اتم ها و مولکول ها فقط شنیده بودم و هیچ فهمی درباره اشون نداشتم. تنها عینک ما برای دیدن اتم ها و مولکول ها و رفتارشون چنتا طیف و الگو (۱) هستن و یادمه یه استادی بهم گفت که سنتز شیمیایی مثل یادگیری یه زبان دیگه میمونه که سخت و زمان بره. مولکول ها واقعا باید بهم بخورن و نه تنها باید محکم بهم بخورن بلکه باید در جهت های خاصی (از نظر اوربیتالی - شیمی دوم دبیرستان) هم بهم بخورن تا پیوندهای شیمیایی بشکنن یا تشکیل بشن.

شاید ساختار های مولکولی یا شکل پروتیین های مختلفی رو هرجایی دیده باشید. این ساختارها فقط زمانی بدست میان که ماده کریستالی باشه. یعنی در مقیاس مولکولی باید در سه بعد تکرار بشه، تا بتونه با ایکس ری برهمکنش کنه و الگوی پراشی درست کنه که از اون الگوی پراش بشه شکلش رو کشید. این کار به راحتی انجام نمیشه و مواد خیلی موقع ها بصورت غیرکریستالی جامد میشن.

مثالی از کریستال های مناسب برای کریستالوگرافی - منبع: توییتر

مدل مولکولی حاصل از پراش ایکس ری - منبع

پروتیین ها خیلی تصادفی تر این کار رو انجام میدن و اگر توی یه محیط خارج از جایی که کار میکنن کریستال بدن، به درد نمیخوره چون اونوقت این شکلی که میبینیم، شکل واقعیشون موقع کار نیست. پس همیشه این شانس (و پول) رو نداریم که بخوایم ببینیم توی ظرف واکنش چه اتفاقی داره میافته. مولکول ها هم برخلاف تصور ما کارهای زیادی میکنن و مارو ناراحت میکنن چون اونها تعهد ندارن که به اندازه ی فهم ما از دنیا محدود باشن.

نیازهای ما پیچیده تر شدن و ما نیاز داریم که مواد جدیدتر بسازیم. نه فقط برای اینکه ازشون استفاده کنیم، بلکه این مسیر ساخت و زحمت درک مارو از دنیا بیشتر میکنه. واکنش های زیر رو در نظر بگیرید.

مثالی از یک سنتز چند مرحله ای - حلال ها، واکنش دهنده ها، محصولات اضافی و... برای سادگی بیشتر نشان داده نشدند.

این واکنش ها در مقایسه با سنتز یک Natural Product بسیار ساده تر هستن ولی به همون اندازه میتونن به لجن برن و ناخالصی ها در هر مرحله به مرحله ای بعد کشیده میشن و نمیشه جداشون کرد. شاید اگر خیلی خوش شانس باشیم بتونیم محصول نهایی رو بعد از چندین سال بدست بیاریم.

ولی وقتی مولکول ها از طریق طیف ها صحبت کنن که واکنش داره پیش میره، احساس شادی خیلی خاصی (از اون جنس شادی هایی که بالای هرم مازلو) هستن به آزمایشگر داده میشه و این شانس موفقیت پژوهشگر رو در طراحی و اجرای آزمایشات بعدی بیشتر میکنه. فکر میکنم این اعتماد به نفس بدست اومده از یک موفقیت سخت بیشتر از هر چیز دیگه ای میتونه در پیشرفت در کارهای سخت تر بعدی موثر باشه.

ما میتونیم فضا رو طوری برای فرزندان و شاگردهامون به صورت هوشمندانه ای بچینیم تا اعتماد به نفس واقعی پیدا کنن. میشه به بچه ها بازی ها یا پازل هایی رو داد که سخت ولی قابل حل باشن. همچنین باید سختی سوالات یک تکلیف خانگی به ترتیب از آسان به سخت باشن تا دانش آموز بتونه با توسعه ی اعتماد به نفسش در هر مساله، به مساله ی سخت تر بعدی برسه. این نوع آموزش موثر رو من در شطرنج بسیار خوب دیدم و بدترین مثالش هم در کتاب های زبان انگلیسی دوره ی راهنمایی و دبیرستان.

به عنوان یک کارفرما، دوست، همسر یا معلم، اگر قراره چیزی رو به کسی یاد بدیم و یا خدمتی رو طلب کنیم، بهتره اول یک کار ساده که حتما امکان موفقیتی با معنی رو داره به طرف مقابلمون اعطا کنیم. اعتماد به نفس بدست اومده از موفقیت های ساده ی اول باعث تولید شوق، انرژی و خلاقیت برای کارهای سخت تر بعدی میشن و چیزی نمیگذره که فرد شاید بتونه در هر کاری که هست، مرز اون کار رو به جلو هل بده.

(۱) - Nuclear Magnetic Resonance

تاراج...